fot.archiwum Teatru Proscenium

W najbliższy weekend na scenie Teatru Zależnego przy ul. Kanoniczej 1 będzie miało miejsce bardzo ciekawe wydarzenie poetyckie. Premiera przedstawienia, o którym mowa, odbyła się w Noc Poezji w październiku 2015. Scenariusz powstał na podstawie jednoaktówek Czarny kwadrat i Rozmowa z własną nogą Anny Świrszczyńskiej.

fot.archiwum Teatru Proscenium

 

Anna Świrszczyńska, krakowska poetka pokolenia naznaczonego wojną (brała udział w powstaniu warszawskim) nazywanego często Pokoleniem Kolumbów, stworzyła niepowtarzalny, nowatorski język wypowiedzi poetyckiej, co stawia ją, jak pisał Czesław Miłosz, w szeregu najwybitniejszych poetów swojego czasu, takich jak Tadeusz Różewicz, Krzysztof Kamil Baczyński, Zbigniew Herbert.

Jej twórczość opisuje rzeczywistość z pozycji kobiety poszukującej formy dla wyrażenia przeżyć, w których cielesna perspektywa odgrywa znaczącą rolę.

Szczególnie interesującym materiałem do zaprezentowania i przypomnienia publiczności są małe formy teatru poetyckiego Anny Świrszczyńskiej. Jej dwie jednoaktówki, wykorzystane jako scenariusz przedstawienia, Czarny Kwadrat i Rozmowa z własna nogą rozgrywają się w rzeczywistości szpitala psychiatrycznego, co uzasadnia połączenie ich w scenariuszu w jeden spektakl. Jak podkreślała wielokrotnie autorka, w obliczu śmierci, „końca świata” szczególnie docenia się wartość życia, a śmiech staje się jedyną możliwością opanowania lęku i doświadczenia absurdu rzeczywistości. „Jesteś przecież człowiekiem. Jeśli nie potrafisz urzeczywistnić absurdu, umrzesz”- ­ mówi Zamiatacz w Czarnym kwadracie do Wariata.

W wizji świata kreowanej przez poetkę w tych tekstach wyobcowana samotna jednostka zmaga się z absurdem rzeczywistości w poszukiwaniu sensu istnienia. W pierwszej jednoaktówce śmiech i ironia stają się jedyną możliwą formą wyrażenia emocji, a w drugiej w obliczu nadchodzącej zagłady bohaterki próbują scalać rozpadającą się rzeczywistość, by odkryć sens życia i śmierci.

Koncepcja przedstawienia nawiązuje do tradycji teatru jarmarczno-cyrkowego, w którym grupa czterech „komediantów” odgrywa wszystkie postacie. Spektakl rozpoczyna się improwizowanym dialogiem z publicznością, przedstawieniem muzyka akompaniującego na żywo do spektaklu i aktorów. Do tekstu sztuki włączone są fragmenty didaskaliów wprowadzające do sytuacji scenicznej przed każdą jednoaktówką. Muzyka na żywo ma na celu wydobycie muzycznych walorów tekstu, jego specyficznego rytmu, a zastosowanie nagrań w niektórych scenach nawiązuje do formy kolażu. Muzyczny marsz – rodzaj cyrkowej parady – jest elementem łączącym dwie jednoaktówki.

Zapraszamy!

ZOSTAW ODPOWIEDŹ