Opowieści wiatru to interaktywny spektakl teatralno-muzyczny dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, który opowiada o podstawowych wartościach, takich jak szacunek dla nauki, sztuki i pracy. W szerszym ujęciu wartości te oznaczają takie cechy jak: skromność, potrzeba zdobywania wiedzy, kreatywne spojrzenie na rzeczywistość i konsekwencja w dążeniu do celu.

Narratorem spektaklu jest Zawieja – ucieleśnienie wiatru, który frunąc poprzez świat i wnikając przez uchylone okna i szpary w drzwiach do ludzkich domostw staje się świadkiem szeregu inspirujących zdarzeń. Zawieja opowiada o trzech ciekawych wydarzeniach, których była świadkiem podczas swoich podróży. Każde z nich jest odrębną opowieścią, w której zawarty jest ważny problem moralny. Rozwiązanie go wymaga interakcji Zawiei z publicznością.

W pierwszej opowieści poznajemy profesora matematyki, który pragnąc wszystko na świecie policzyć, wyliczyć i przeliczyć, zapomina o swojej rodzinie i przyjaciołach, aż w końcu traci swój cień. Dzięki Zawiei udaje mu się odzyskać wewnętrzną harmonię: Kto prawdy w życiu szuka, ten dobrze o tym wie, że sztuka i nauka to siostry dwie… Druga opowieść przekazuje ważny morał, że nie szaty zdobią człowieka, lecz jego dobre czyny i cechy charakteru. Prawda powszechnie to znana, niezmienna od stuleci, że strój nie zawsze zdobi, a bieda nie zawsze szpeci. Nie czekaj więc bezczynnie, aż manna spadnie z nieba i nie myśl o pięknych butach, kiedy brakuje chleba.

 

Trzecia opowieść mówi o szacunku dla pracy i o tym, że każdy może osiągnąć sukces i szczęście, jeśli zarabia na życie tym, co naprawdę lubi i potrafi robić najlepiej: Bądź mistrzem w swojej pracy, perfekcja to nie mit. Rób to, co najlepiej umiesz, a zajdziesz na sam szczyt.

W spektaklu występują aktorzy dobrze znani publiczności: Lidia Bogaczówna, Anna Lenczewska, Katarzyna Zawiślak-Dolny oraz Jacek Milczanowski. Ich dorobek i doświadczenie pozwalają na zaprezentowanie swoich postaci w sposób, który zachwyca dzieci i ich opiekunów. Kreowani przez nich bohaterowie stają się realni i bliscy, a dzieci – zmuszone do interakcji z aktorami – czerpią ze spektaklu życiowe mądrości. Muzyka Jana Hnatowicza – lekka, dowcipna i wpadająca w ucho, jest ważnym elementem tego przedstawienia. Dzieci łatwiej zapamiętują treść ubarwioną melodią, a piosenki wykonywane przez bohaterów pozostają na długo w ich świadomości. Całości dopełniają barwne i sugestywne kostiumy zaprojektowane przez Bożenę Pędziwiatr (scenografa Opery Krakowskiej), prezentowane na tle atrakcyjnych wizualizacji wzbogaconych precyzyjną grą świateł. Spektakl stworzył Wojciech Graniczewski, znany krakowskiej publiczności m.in. z autorskich realizacji na scenie Opery Krakowskiej, takich jak Księga Lasu, czy Muzyka i Magia.

Dzięki elastycznej formule przekazu, przedstawienie może być prezentowane zarówno w salach widowiskowych i teatralnych, jak i w ośrodkach kultury, w nietypowych przestrzeniach, a nawet w plenerze.