Kraków to miasto bogate w teatralne wydarzenia – lepsze, gorsze, różne. O dobrych propozycjach teatrów instytucjonalnych i offowych piszemy na bieżąco. Do pozycji, które warto obejrzeć dołącza spektakl „Mazagan. Miasto” w wykonaniu Teatru Żydowskiego w Krakowie – Teatru Midraszowego.

Działa on od 2008 roku na krakowskim Kazimierzu. Jego pomysłodawcą i założycielem jest Tanya Segal – reżyser teatralny (i rabin), twórca metody teatralnej Teatr Midraszowy. Jest ona oparta na studiowaniu i twórczej, interdyscyplinarnej  interpretacji klasycznych tekstów we współczesnym kontekście. Spektakle Teatru pokazywane w przestrzeniach Kazimierza – starej, żydowskiej dzielnicy Krakowa – łączą współczesność i tradycję poszukując żywej i aktualnej interpretacji klasycznych, żydowskich tekstów poprzez język teatru.

„Mazagan. Miasto” jest opowieścią o portugalskiej fortecy, która wraz ze swoimi mieszkańcami odbyła wyjątkową podróż przez trzy kontynenty – z afrykańskiego Maroka, przez Portugalię, po Brazylię. Mazagan – ostatnią portugalską twierdzę u wybrzeży Maroka zlikwidowano na mocy decyzji rządu w 1769 roku po 250 latach istnienia, a wszyscy mieszkańcy wraz z dobytkiem zostali przeniesieni do kolonizowanej wówczas Amazonii, gdzie założony został Nowy Mazagan. Na drodze niezwykłej wędrówki znalazły się przystanki w Lizbonie i w Belèm.

Scenariusz napisany przez Beniamina M. Bukowskiego (który także wyreżyserował przedstawienie) przywołuje fakty historyczne zawarte w książce francuskiego historyka, Laurenta Vidala „Mazagan. Miasto, które przepłynęło Atlantyk” oraz fragment „Poematu o zburzeniu Lizbony” Woltera. Tekst jest momentami zabawny i dowcipny, czasem wchodzi w rejestry satyryczno-kabaretowe, to znów popada w refleksyjny i mentorski ton. Dla komfortu odbiorcy warto by chyba pomyśleć o ujednoliceniu jego formy. Ale to życzliwy zarzut.

Spektakl został wyreżyserowany bardzo zgrabnie, tradycyjnie, z dbałością o szczegóły. Choć przestrzeń Centrum Kultury Żydowskiej nie jest idealnym miejscem dla teatralnych przedstawień, scenograf i choreograf dobrze wkomponowali w nią dekorację i ruch sceniczny. Piasek, drewniane skrzynki i kilka rekwizytów wystarczyło, by zbudować wizję/obraz niezwykłego miasta Mazagan. Wykorzystanie współczesnych kostiumów z elementami charakterystycznymi dla wcześniejszych epok było zabiegiem tyle sprytnym, co ciekawym. Zachwyciły mnie energia i entuzjazm zespołu aktorskiego. Aktorzy (Alicja Karluk, Wanda Skorny, Magdalena Jaworska i Sebastian Grygo) dobrze i bezpretensjonalnie poradzili sobie z trudną formą bezdialogowego przedstawienia, wykonując zadania aktorskie sprawnie, dynamicznie i z wdziękiem. Wielkie brawa! Warto wspomnieć, że zanim jeszcze powstał spektakl, czytanie performatywne dramatu zostało jednym z laureatów konkursu dla młodych, krakowskich artystów, absolwentów szkół teatralnych  – Giełdy Teatralnej 2018.

Polecamy!

Tekst i reżyseria: Beniamin M. Bukowski

Asystentura reżyserska i dramaturgia: Ewa Mikuła

Scenografia i kostiumy: Natalia Borys
Konsultacja scenograficzna: Katarzyna Stochalska

Konsultacja choreograficzna:

Paula Gogol

Występują: Alicja Karluk, Wanda Skorny, Sebastian Grygo, Magdalena Jaworska

Realizacja:
Teatr Żydowski w Krakowie – Teatr Midraszowy pod dyrekcją Tanyi Segal

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ