Plakat spektaklu autorstwa Bożeny Pędziwiatr

Wczorajszego wieczoru w Operze Krakowskiej odbył się niezwykły wieczór. Niezwykły, bo przełomowy. Nie jest bowiem rzeczą zwyczajną i powszednią, żeby operowy balet tańczył do granej na żywo muzyki jazzowej. Piotr Orzechowski i Krzysztof Ścierański. Dwa nazwiska, dwa muzyczne światy. Dla obu muzyków – debiut na operowej scenie. Piotr, znany także jako Pianohooligan, to wnuk występującego przez lata przy Lubicz artysty operetkowego Janusza Żełobowskiego, kompozytor i pianista jazzowy młodego pokolenia, zdobywca wielu nagród na polskich oraz międzynarodowych konkursach i festiwalach. Krzysztof, kompozytor i basista jazzowy, uznany za pierwszą gitarę basową RP. Solowe koncerty Krzysztofa Ścierańskiego to zawsze dawka niesamowitej energii, ciepła, wrażliwości, właściwie poezji basowo-symfonicznej. Dla każdego, kto choć raz był świadkiem jego występu, świat nigdy nie będzie taki sam.

fot.archiwum Opery Krakowskiej
fot.archiwum Opery Krakowskiej

Dwie historie. Jeden taniec. Balet w dwóch aktach przedstawiający dwie podobne do siebie historie w dwóch różnych światach, wytańczone w dwóch różnych formach estetycznych, zilustrowane dwoma różnymi gatunkami jazzu. Obie części przedstawienia opowiadają o rozterkach bohaterów – ich mierzeniu się z życiem i wszystkim, co nam ono niesie. Miłość, zazdrość, zdrada, odrzucenie to główne jego elementy. W części pierwszej opowiadana historia jest mroczna, zimna, podszyta strachem, cierpieniem oraz bólem istnienia, który doskonale ilustruje muzyka Piotra Orzechowskiego. Z kolei akt drugi przynosi radość, uśmiech, ciepło i pozytywne wibracje, którymi za pomocą swojej muzyki oczarowuje publiczność Krzysztof Ścierański. Można pokusić się o stwierdzenie, że nic w życiu nie jest czarne i białe, jednoznaczne. Każdą sytuację możemy odczuwać inaczej, w inny sposób rozwiązywać konflikty i radzić sobie z emocjami.

fot. archiwum Opery Krakowskiej
fot. archiwum Opery Krakowskiej

Zespół Baletu Opery Krakowskiej pod kierownictwem Leny Korpusenko z należytą starannością wytańczył te dwie podobne, ale w zasadzie jakże różne historie. Uwagę przyciągała jedność grupy w scenach zbiorowych oraz świetne, dopracowane solówki poszczególnych tancerzy (świetna Agnieszka Chlebowska oraz Martyna Dobosz). Całemu Zespołowi należą się wielkie brawa. Tym większe, że każdy ich ruch i gest był pod bacznym „obstrzałem” publiczności, umieszczonej wyjątkowo na scenie, w bliskiej odległości od miejsca akcji. Choreografię opracował Jacek Tyski, tancerz i choreograf, solista Polskiego Baletu Narodowego. Skromne, wręcz minimalistyczne ale ciekawe kostiumy oraz scenografię przygotowała Anna SekułaDariusz Pawelec czuwał nad oświetleniem. Zastosowano kilka oryginalnych pomysłów (szkoda, że po kilka razy te same), między innymi sypiące się niczym śnieg czerwone płatki oraz spadająca z impetem róża wbijająca się w scenę na koniec każdego aktu.

Zderzenie takich dwóch muzycznych światów, zatańczonych na dwa skrajnie emocjonalnie sposoby było ciekawym pomysłem, dzięki któremu realizatorom udało się zbudować tajemnicę i chłód w akcie pierwszym, rozproszone energią i ciepłem części drugiej. To dobry pomysł, zwłaszcza, że zamysłem było pokazanie tych samych uczuć i sytuacji na dwa różne sposoby.

Wykorzystanie granej na żywo muzyki jazzowej jako muzycznej inspiracji spektaklu baletowego jest pewnego rodzaju rewolucją w Operze Krakowskiej. Cieszy fakt sięgania po nowe pomysły i otwierania się na niestandardowe propozycje repertuarowe. Spektakl jest inny od tych, do których przyzwyczaiła nas scena przy Lubicz. Jeśli Opera Krakowska ma iść z duchem czasu w taki sposób, to bardzo jej w tym kibicujemy.

Obsada:

Giulia Bellotti, Agnieszka Chlebowska, Martyna Dobosz, Mizuki Kurosawa, Katarzyna Sanocka, Maki Sekuzu, Clara Ushizaka, Leonardo Cusinato, Yauheni Yatskevich, Robert Kędziński, Maciej Pluskowski, Dzmitry Prokharau, Tamagawa Takafumi

Realizatorzy:

Choreografia: Jacek Tyski
Muzyka: Piotr Orzechowski, Krzysztof Ścierański
Scenografia i kostiumy: Anna Sekuła
Reżyseria światła: Dariusz Pawelec

Asystent choreografa: Pavel Kotelnikov
Dyrygent: Grzegorz Brajner
Inspicjent: Justyna Jarocka-Lejzak, Magdalena Wąsowska

Premiera odbyła się 29 października 2016 roku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ