„Jednoręki ze Spokane” Martina McDonagh’a to typowa komedia kryminalna w klimacie  i w estetyce filmu gangsterskiego. Jej akcja toczy się w podrzędnym amerykańskim hoteliku. Ściany wytapetowane kultowymi postaciami rodem z USA – James Dean, Rita Hayworth, napisy Hollywood i Broadway, Statua Wolności. Do tego łóżko, krzesło, okno. Czarno-biały jest entourage, czarno-białe są charaktery bohaterów. Żadnego z nich nie da się zdefiniować wedle jednej barwy. Piękna, acz nieco podgłupiasta blondyna wraz ze swoim szczwanym, czarnoskórym kochasiem wpadłwszy w poważne tarapaty próbują ratować się z opresji i afery, którą sami namotali. A rzecz dotyczy ręki, którą chcą wcisnąć Carmichaelowi, tytułowemu Jednorękiemu. Ręka jest czarna, Carmichael jest biały. On za oszustwo chce ich zabić. Oni chcą się wyswobodzić. Może pomoże hotelowy boy, a raczej recepcjonista, który „nie nazwał by siebie recepcjonistą”? Na pierwszy rzut oka niezłe ziółko, irytujący i bezczelny typ, który wraz z rozwojem akcji odkryje swoją ludzką twarz i cierpiącą duszę. Odkryje także tajemnicę Jednorękiego.

00071

Akcja toczy się w rytm gitarowych brzmień, wyznaczanych przez niekreślonego bliżej brodatego ktosia w ciemnych okularach, siedzącego ponad sceną (Łukasz Łukasik).

Cały spektakl zbudowany jest na czarnym humorze. Tragedia miesza się z absurdem, śmiech ze łzami, a wplecione mimochodem wątki związane z rasizmem i poprawnością polityczną dodają pikanterii błyskotliwym dialogom.00041

Duże wrażenie robią aktorskie transformacje pań wcielających się w męskie schwarz charaktery – Lidia Bogaczówna jako recepcjonista i Ana Nowicka jako „afroamerykanin” zaskakują i zachwycają. Nierozgarnięta i głupiutka blondi świetnie została oddana przez Monikę KufelPaweł Tchórzelski w roli groźnego, ale zagubionego jednorękiego bandyty jest bardzo przekonujący.

Polecamy gorąco!


reżyseria: Ana Nowicka
autor: Martin McDonagh
tłumaczenie: Klaudyna Rozhin
scenografia i kostiumy: Monika Kufel
muzyka: Łukasz Łukasik
obsada:
Lidia Bogaczówna
Monika Kufel
Ana Nowicka
Paweł Tchórzelski
Łukasz Łukasik

Zdjęcia Bartosz Tryboń, archiwum Teatru Barakah.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ